راهکارهای رفع موانع تئاتر خصوصی چیست؟
هنر تئاتر روز به روز به سوی انزوای فرهنگی گرایش پیدا می کند و تمرکز اجتماعی خود را از دست می دهد.


یکی از راهکارهای بازگشت دوباره آن به دل جامعه ایجاد تئاتر خصوصی است. آن هم چهار مانع اصلی دارد که عبارتند از:


۱) اقتدار مسئولان دولتی به سبب در اختیار داشتن بودجه، مالکیت سالن ها، امکانات تصویب متن، مجوز اجرا و...


۲) فقدان جایگاه مناسب فرهنگ و هنر از جمله هنر نمایش در سبد روزانه خانوادهای ایرانی


۳) تشدد کاری و فکری هنرمندان به دلیل آن که در این دوران به علت مشکلات مالی و اجتماعی و دیگر سیاست های فرهنگی تقریباً هیچ گروهی ثابتی وجود ندارد و اگر هم وجود داشته باشد، انرژی ها و اعضای آن پراکنده و دلبستگی هایشان چند پاره است. به علاوه کج سلیقگی فراوانی که این هنرمندان در انتخاب و اجرای آثار نمایشی به خرج می دهند.


۴) نبود هیچ نوع سرمایه گذار فرهنگی که حاضر باشد در این دوران تورم و بحران های غیر قابل پیش بینی توان مالی و سرمایه خود را در راه فعالیت های فرهنگی به خطر اندازد.


بنابراین برای باز گرداندن مرکزیت اجتماعی هنر نمایش و نجات آن از حاشیه متنی و نسخه گرایی هیچ راهی نیست مگر آن که پیشنهاد شود که این چهار مانع همزمان با هم رفع و گره گشایی شود.

دکتر قطب الدین صادقی: